Plaek Pibulsongkram (ur. 14 lipca 1897 w Nonthaburi, zm. 11 czerwca 1964 w Tokio) – tajski wojskowy i polityk.
Premier w latach 1938–1944 i 1948–1957, minister spraw zagranicznych (1939–1941, 1941–1942 i 1949), minister obrony (1934–1943 i 1949–1957), minister spraw wewnętrznych (1938–1941, 1948–1949, 1955–1957) oraz minister finansów (1949–1950). Feldmarszałek.
Młodość Urodził się w prowincji Nonthaburi jako syn Keeda Khittasangkhi i jego małżonki Sam-Ang. Keed miał chińsko-tajskie korzenie; jego ojciec był mówiącym w narzeczu kantońskim imigrantem. Rodzice byli właścicielami plantacji durianu. Jego imię – Plaek, co znaczy po tajsku "mocny" – odzwierciedlało jego dziecięcą żywotność i siłę. Plaek Khittasangkha pobierał wstępnie nauki w buddyjskiej szkółce świątynnej, po czym został przyjęty do Królewskiej Akademii Wojskowej Chulachomklao. W roku 1914 otrzymał stopień podporucznika artylerii. Po zakończeniu I wojny światowej został wysłany na studia do Francji. W roku 1928 otrzymał awans, a wraz z nim od króla Prajadhipoka honorowy tytuł szlachecki Luang. Od tej pory – zgodnie z tajską tradycją – był nazywany Luang Pibunsongkram (lub Pibulsongkram). W latach późniejszych zmienił nawet nazwisko na Pibulsongkram.