Bolesław Iwicki herbu Paprzyca vel Kuszaba (ur. 23 września 1864 w majątku Sakańce powiat Daugi na Ziemi Trockiej, zm. 9 sierpnia 1931 w Warszawie) – polski inżynier rolnik, dublańczyk, właściciel Brzozówki i Parolic w powiecie Rawa Mazowiecka.
Życiorys Syn Roberta Stefana (1820–1885) i Stefanii Dunin Możeyko herbu Łabędź (1840–1903).
Po zakończeniu edukacji domowej uczęszczał do gimnazjum w Wilnie, następnie podjął studia rolnicze w Akademii Rolniczej w Dublanach. Od 16 maja 1889 roku właściciel majątku Brzozówka w pow. Rawa Mazowiecka. Był ichtiologiem i prowadził gospodarstwo rybne, zakładając stawy nawadniane z uregulowanej w tym celu rzeki Rylki i budując niezbędną infrastrukturę. W okresie prosperity przed wybuchem I wojny światowej Bolesław Iwicki przystąpił do uprzemysłowienia majątku – zbudował płatkarnię, krochmalnię i łuszczarnię. Nabył również majątek Okęcie pod Warszawą, który sprzedał następnie kuzynowi Feliksowi Bagniewskiemu, pionierowi polskiego lotnictwa cywilnego. Proces industrializacji przerwał wybuch wojny i będące jej skutkiem poważne zniszczenia. W Brzozówce i Parolicach prowadzono także hodowlę owiec i koni remontowych oraz produkcję paszy na potrzeby inwentarza w rezydencji głowy państwa w Spale.