Farrer Herschell, 1. baron Herschell GCB (ur. 2 listopada 1837, zm. 1 marca 1899 w Waszyngtonie) – brytyjski prawnik i polityk, członek Partii Liberalnej, minister w rządach Williama Ewarta Gladstone’a i lorda Rosebery’ego.

Był synem wielebnego Ridleya Haima Herschella, pochodzącego z żydowskiej rodziny zamieszkałej w Strzelnie, który przeszedł na chrześcijaństwo. Matką Farrera Helen Mowbray, córka Williama Mowbraya, kupca z Leith. Farrer kształcił się prywatnie, następnie uczęszczał do University College w Londynie. W 1857 r. ukończył studia na Uniwersytecie Londyńskim. W 1860 r. rozpoczął praktykę adwokacką w korporacji Lincoln’s Inn. W 1872 r. został Radcą Królowej.

W czerwcu 1874 r. Herschell został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu City of Durham. Po powrocie Partii Liberalnej do władzy w 1880 r. otrzymał stanowisko Radcy Generalnego Anglii i Walii. Brał udział w przygotowaniu i przeprowadzeniu przez Izby Irish Land Act z 1881 r., Corrupt Practices and Bankruptcy Acts z 1883 r., County Franchise Act z 1884 r. oraza Redistribution of Seats Act z 1885 r. W 1885 r. Hershell przegrał wybory parlamentarne. W 1886 r. otrzymał tytuł 1. barona Herschell i zasiadł w Izbie Lordów.