W sezonie 1969/1970 obaj ci zawodnicy zdobyli łącznie 32 bramki, a oprócz nich świetną dyspozycję strzelecką pokazali Szkot Peter Lorimer (14 goli) oraz Irlandczyk Johnny Giles (13 goli). Leeds wywalczyło wicemistrzostwo Anglii oraz dotarło do finału krajowego pucharu. W kolejnych rozgrywkach „Pawie” po raz drugi w historii klubu zwyciężyli w Pucharze Miast Targowych, natomiast w First Division ponownie zajęli drugą lokatę. Jones strzelił tylko sześć bramek, jednak w sezonie 1971/1972 do siatki rywali trafiał już jedenaście razy. Wciąż pozostawał jednak w cieniu Petera Lorimera, który strzelając 23 bramki był jednym z najskuteczniejszych piłkarzy w lidze. Jones na Elland Road grał do 1975 roku. W tym samym roku Leeds przegrało w finale Pucharu Europy z Bayernem Monachium 2:0, a rok wcześniej drużynie „The Whites” udało się zdobyć tytuł mistrza Anglii. Decyzja o zakończeniu kariery przez Jonesa była spowodowana powracającymi problemami z kontuzją kolana. Dla Leeds angielski napastnik w lidze zaliczył 220 występów i 77 goli, natomiast we wszystkich rozgrywkach zdobył łącznie 111 bramek w 312 meczach.