John Wodehouse (ur. 7 stycznia 1826 w Wymondham w hrabstwie Norfolk, zm. 8 kwietnia 1902 w Londynie) – brytyjski arystokrata i polityk, członek Partii Liberalnej, minister w rządach Williama Ewarta Gladstone’a i Archibalda Rosebery’ego.
Życiorys Był najstarszym synem Henry’ego Wodehouse’a (syna John Wodehouse) i Anne Gurdon, córki podpułkownika Theophilusa Gurdona. Wykształcenie odebrał w Eton College oraz Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim. Studia ukończył w 1847 r. W tym samym roku poślubił Florence FitzGibbon.
Po śmierci dziadka w 1846 r. odziedziczył tytuł 3. barona Wodehouse i zasiadł w Izbie Lordów. W 1852 r. został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1856–1858 był nadzwyczajnym wysłannikiem do Rosji. W latach 1859–1861 ponownie był podsekretarzem stanu w MSZ. W 1863 r. wysłano go z misją do Kopenhagi, gdzie miał działać na rzecz pokojowego rozwiązania sportu o Szlezwik-Holsztyn.