To pokazuje ogromną wagę międzyplanetarnych i międzygwiezdnych pól magnetycznych, w porównaniu z grawitacją – tak długo, dopóki materia jest zjonizowana.” (s.2-3)..
Alfvén teoretyzował, że prądy Birkelanda (oznaczające tutaj prądy w kosmicznej plazmie, które płyną równolegle do linii pola magnetycznego) są odpowiedzialne za powstawanie wielu włóknistych struktur. Według niego galaktyczne pole magnetyczne oraz powiązane z nimi powłoki prądowe, o natężeniu 1017 do 1019 amperów mogą powodować koncentrowanie się obłoków międzygwiezdnych, mogą nawet stanowić główny mechanizm skupiania, inicjując formowanie się gwiazdAlfvén, H.; Carlqvist, P., „Interstellar clouds and the formation of stars” Astrophysics and Space Science, vol. 55, no. 2, May 1978, p. 487-509.. Według obecnej standardowej wiedzy pole magnetyczne utrudnia kolaps, a wielkoskalowe prądy Birkelanda nie zostały zaobserwowane. Przewiduje się również, że długość skali neutralności ładunków jest znacznie mniejsza od skali kosmologicznej.