W tym czasie poślubił Bożenę z Sukertów, córkę Sukertowej-Biedrawiny.

W 1945 brał udział w reaktywowaniu Instytutu Mazurskiego w Olsztynie. Był działaczem ruchu ludowego (m.in. członkiem Naczelnego Komitetu SL, później m.in. wiceprezesem WK ZSL).

W 1946 został przewodniczącym Komisji Gospodarczej i Odbudowy Mazurskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej. W latach 1947–1949 pełnił funkcję wicewojewody olsztyńskiego, w latach 1945–1946 był posłem do Krajowej Rady Narodowej. Pełnił funkcję posła na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) i Sejm PRL II kadencji (1957–1961). Od 1961 do 1964 zasiadał w WRN, przewodnicząc Komisji Rolnej. W międzyczasie odbywał studia ekonomiczne w SGGW (1950–1953) i SGPiS w Warszawie (które ukończył w 1954).

Po odsunięciu z życia politycznego przez ówczesne władze poświęcił się karierze naukowej, w 1964 uzyskał doktorat, a 1967 habilitację w ART w Olsztynie, gdzie pracował na stanowisku profesora od 1973. Ogłosił kilkadziesiąt prac naukowych oraz popularnonaukowych, m.in. był współautorem wielu monografii powiatów. Pełnił różne funkcje naukowe i społeczne w ART oraz komitetach specjalistycznych PAN. Należał też do Instytutu Zachodniego i Polskiego Towarzystwa Historycznego. Współtworzył Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Pojezierze”, zasiadał też w Radzie Naukowej Ośrodka Badań Naukowych im.