W kampanii wrześniowej 1939 był szefem sztabu Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. Po bitwie pod Kockiem w niewoli niemieckiej. Po uwolnieniu w dowództwie 5 Kresowej Dywizji Piechoty we Włoszech i po jego ewakuacji do Wielkiej Brytanii. Po demobilizacji osiadł w Londynie, gdzie zmarł.
Pośmiertnie został mianowany generałem brygady ze starszeństwem z dniem 3 maja 1972 roku w korpusie generałów.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 16 – 11 listopada 1970 Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 226 – 1939 Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13749 – 1939 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz pierwszy w 1922)Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 12, s. 373 Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”.
Przypisy
Bibliografia
H.P. Kosk, Generalicja polska t. 1 wyd.: Oficyna Wydawnicza „Ajaks” Pruszków 1998