Należy też nadmienić, że polska meteorologia przy określaniu zjawiska wiatru, posługuje się wyłącznie liczbą pojedynczą, a użycie liczby mnogiej, traktuje jako nienaukowe i nieprofesjonalne lub stwierdzenie kolokwialne.
W 1873 roku na kongresie meteorologów w Wiedniu przyjęto oznaczenia kierunków wiatru pochodzące z języka angielskiego: N − północny, NE − północno-wschodni, E − wschodni, SE − południowo-wschodni, S − południowy, SW − południowo-zachodni, W − zachodni, NW − północno-zachodniDaniel Wierzbicki: Instrukcya dla stacyj meteorologicznych niezupełnych. Kraków 1889, s. 10. , [dostęp 2025.11.22].
Rodzaje wiatru Stałe – nie zmieniające swego kierunku w ciągu całego roku. pasaty antypasaty Sezonowe (okresowe) – wiatr zmieniający kierunek w cyklu rocznym lub dobowym. monsun Zmienne (lokalne) – zmieniające kierunek zależnie od lokalnych układów ośrodków barycznych. monsun bryza fen wiatr zboczowy (dolinny i górski) Pustynne harmattan samum