Litis contestatio i konsumpcja skargi W sprawie wszczętej za pomocą actio in personam, prowadzonej w iudicium legitimum i z formułką zawierającą intentio opartą na prawie cywilnym (tj. actio in ius concepta), z chwilą dokonania litis contestatio następowała z mocy samego prawa tzw. konsumpcja skargi. Oznaczała ona wygaśnięcie dotychczasowego stosunku prawnego między stronami zobowiązania. W szczególności gasło roszczenie materialne powoda. Jednocześnie po stronie powoda rodziło się uprawnienie do uzyskania wyroku opartego na treści formułki. Po stronie pozwanego rodził się obowiązek poddania się wyrokowi. W konsekwencji powód nie mógł już ponownie wytoczyć powództwa w tej samej sprawie. Odpowiadało to zasadzie bis de eadem re ne sit actioGaius Instytucje IV, 107: Jeśli natomiast w iudicium legitimum pozywano skargą osobistą i taką formułką, w której intentio oparta była na prawie, ponowne wszczęcie postępowania w tej samej sprawie jest niedopuszczalne z mocy samego prawa i dlatego zbędny jest zarzut. (...)Gaius Institutiones IV, 107: Si vero legitimo iudicio in personam actum sit et ea formula, quae iuris civilis habet intentionem, postea ipso iure de eadem re agi non potest et ob id exceptio supervacua est. (...)..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Actiones