W marcu 1943 część organizacji, wraz z przewodniczącym oraz oddziałami wojskowymi (Socjalistyczna Organizacja Bojowa) i młodzieżowymi (grupa „Płomienie”) weszła w skład PPS-WRN, zaś Wincenty Markowski ustąpił miejsce w Politycznym Komitecie Porozumiewawczym Kazimierzowi Pużakowi. 11 kwietnia 1943 r. drugi zjazd PS nadał organizacji nazwę Robotniczej Partii Polskich Socjalistów.

Organizacja terenowa PS obejmowała: Warszawę, Warszawę-podmiejską, Łódź, Radom, Skarżysko, Końskie, Radomsko, Podlasie, Lubelskie, Zamojskie i zalążki w Krakowie.

Prasa Głównymi wydawnictwami organizacji były wydawnictwa: „Barykada Wolności” przekształcona w „Robotnika"(red. Stanisław Chudoba później Władysław Jakubowski), miesięcznik „Gwardia” (red. Leszek Raabe), „Na barykadzie”, „Zagadnienia” (red. Włodzimierz Kaczanowski), „Płomienie” (red. Karol Lipiński, Jan Strzelecki).

Organizacja bojowa Siłą zbrojną były Formacje Bojowo-Milicyjne Polskich Socjalistów a następnie Socjalistyczna Organizacja Bojowa.

Przypisy

Bibliografia Czarnecki W. (pod red.), Polska Partia Socjalistyczna w latach wojny i okupacji 1939-1945. Księga wspomnień, T.