Religia Awarów – zespół wierzeń wyznawanych przez plemiona tworzące Kaganat Awarów, noszący cechy charakterystyczne dla środkowoazjatyckiego szamanizmu. Ze względu na szczupłość danych pisanych wiedza o religii Awarów pochodzi głównie ze znalezisk archeologicznych i badań porównawczych.
Panteon Mamy jedynie śladowe wiadomości na temat panteonu awarskiego. W relacji Ewagriusza, autora Żywota św. Pankracego jeńcy awarscy mieli rzec: My czcimy jako bóstwa wizerunki wszelkiego rodzaju czworonogów, ogień i wodę i nasze miecze. Trudno przede wszystkim ocenić czy jest to autentyczna wypowiedź, czy synteza obserwacji bizantyjskich na temat religii Awarów. Domyślać się z niej można rozbudowanego kultu bóstw opiekuńczych oraz miejsc i przedmiotów związanych z kultem przodków. Bóstwa wyobrażano w postaci zwierząt – mitologicznych przodków rodów, czczono niebo, księżyc i żywioły – w tym wodę i ogień. Według Ewagriusza Awarowie posiadali plastyczne wizerunki swoich bóstw. W czasie bitwy wystawiali idole w kierunku wojsk bizantyjskich w nadziei przechylenia zwycięstwa na swoją stronę. Przy takim idolu kagan składał też przysięgę księciu Longobardów Pechtaritowi.