Tatrzańska Kotlina ma charakter uzdrowiskowy – znajdują się tu sanatoria, w których leczone są choroby dróg oddechowych.

Historia Przed powstaniem uzdrowiska na miejscu w obrębie dzisiejszej Tatrzańskiej Kotliny znajdowały się leśniczówka, zakład kamieniarski Polaka, byłego powstańca styczniowego Władysława Kardolińskiego, młyn i niewielka osada, w której pracował późniejszy przewodnik Maciej Sieczka. Miejscowość została założona na przełomie 1882 i 1883 r. przez miasto Biała Spiska, w związku z udostępnieniem Jaskini Bielskiej. Uzdrowiskowego charakteru nabrała już przed I wojną światową, leczenie chorób płuc zostało zapoczątkowane w dwudziestoleciu międzywojennym. Infrastruktura turystyczna jest mniej rozwinięta niż w miejscowościach na południu Tatr Wysokich, jaskinia jest zwiedzana często przez wycieczki autokarowe.

Pierwsze osiedle w miejscu dzisiejszej miejscowości nazywane było Kotliną i znajdowało się w północnej części obszaru obecnych zabudowań, zwanej współcześnie Starą Kotliną (Stará Kotlina). Tatrzańska Kotlina była dawniej określana nazwami Jaskinie Bielskie (Belanské kúpele), rzadziej Bielany, Bielany Spiskie i Kotliny Bielskie. Nazwy pochodzą od pierwotnej nazwy oraz od miasta Białej Spiskiej.