Tło Nauru jest małą, owalną wyspą, położoną w południowo-zachodniej części Oceanu Spokojnego, odległą od równika o około 42 kilometry. Zajmuje powierzchnię 21,3 km kwadratowych i jest zamieszkiwana przez ok. 9,5 tysiąca mieszkańców (2012). Przez wiele lat główną gałęzią gospodarki tego kraju było wydobywanie fosforytów, dzięki czemu w latach 60. i 70. XX wieku Nauru było jednym z najbogatszych państw na świecie. Później jednak złoża zaczęły się wyczerpywać. Obecnie (2014) krajowa gospodarka jest uzależniona od pomocy australijskiego rządu.
Pierwsze rozmowy na temat utworzenia Komitetu Olimpijskiego na Nauru odbyły się w marcu 1990 roku. Uczestniczyło w nich dwóch nauruańskich polityków Ruben Kun i Lawrence Stephen (ojciec Marcusa Stephena) oraz: Seiuli Paul Wallwork, Tamás Aján i Paul Coffa. Rok później, w marcu 1991 roku pod kierownictwem Vinsona Detenamo, utworzono Nauruański Komitet Olimpijski. Międzynarodowy Komitet Olimpijski uznał jego członkostwo trzy lata później, tj. 4 sierpnia 1994 r. podczas 105. sesji MKOl-u w Paryżu.