thumb|240px|Marcin Tarnowski, [ante 1862 r.] thumb|240px|Portret płk Marcina Tarnowskiego wykonany w okresie napoleońskim przez nieznanego autora. Marcin Amor Tarnowski herbu Leliwa (ur. 17 listopada 1778 w Kozinie, zm. 22 listopada 1862 w Zatorze) – hrabia, polski dowódca wojskowy, powstaniec kościuszkowski, dowódca napoleoński, kawaler orderów Virtuti Militari, Legii Honorowej i Obojga Sycylii, Marszałek szlachty powiatu krzemienieckiego.
Urodzony w zamku w Kozinie w powiecie dubieńskim, syn Jana Amora Tarnowskiego, kasztelana konarskiego łęczyckiego, gen. wojsk koronnych i Tekli Grabianki z Pankracewic h. Leszczyc (1740-1805) – starościanki winnickiej.
Służbę wojskową rozpoczął jako szesnastoletni adiutant Tomasza Wawrzeckiego podczas insurekcji kościuszkowskiej 1794 r.Śliwowska Wiktoria "Zesłańcy polscy w Imperium Rosyjskim w pierwszej połowie XIX wieku", Wydawnictwo DIG 1998, str. 625. Latem wziął udział w walkach w obronie Warszawy, stawał też przeciw wojskom Suworowa podczas słynnego szturmu Pragi.
W walkach epoki napoleońskiej wziął udział w roku 1809 podczas wojny polsko-austriackiej.