Rolnictwo – hodowla Podstawą gospodarki Awarów była hodowla. Stada awarskie uległy znacznemu przetrzebieniu w latach doznanych klęsk od Turkutów i ucieczki na zachód. Stąd już w Europie starali się Awarowie te straty wyrównać. W pierwszym okresie swych dziejów zdobywali stada na masową skalę drogą grabieży, pobierania trybutu lub umów. Przymierze wojenne z Longobardami przeciw Gepidom zawarte w 567 roku gwarantowało na przykład Awarom wynagrodzenie w postaci 1/10 stad longobardzkich.
Awarowie hodowali głównie bydło: rogate i większe turopodobne oraz konie – niezbyt rosłe, wysokie w kłębie na około 1,40 m, typu orientalnego, zbliżone do obecnych koni arabskich. Oprócz tego hodowali kozy, owce, bawoły azjatyckie i używane do transportu wielbłądy dwugarbne. W późniejszym okresie świnie i małe kury. Jako pierwsi nad Dunajem hodowali gęsi, które przywędrowały z nimi z Azji. Trzymali koty i psy: głównie karłowate szpice i owczarkowate psy pasterskie. O uprawie roślin przez Awarów niewiele można powiedzieć. Być może uprawiali winorośl, jeśli wierzyć relacji o jeńcach awarskich, którzy tłumaczyli chanowi bułgarskiemu przyczynę swych klęsk degeneracją ludu wskutek pijaństwa.