240px|thumb|Grób Jana Świercza na cmentarzu Rakowickim Jan Świercz (ur. 23 sierpnia 1888 w Kielcach, zm. 28 grudnia 1973) – działacz niepodległościowy, samorządowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 23 sierpnia 1888 w Kielcach, w rodzinie Pawła, pracownika kolei, i Katarzyny z d. Nawara. Był starszym bratem Wincentego (1896–1915). Ukończył szkoły elementarne, następnie Szkołę Kupiectwa Łódzkiego. Egzamin dojrzałości zdał w 1909. W latach 1909–1914 pracował jako buchalter w Towarzystwie Wzajemnego Kredytu w Zgierzu.
W styczniu 1915 wstąpił do I Brygady Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego. 31 lipca 1915 został ranny w bitwie pod Jastkowcem. Po kryzysie przysięgowym internowany w Szczypiornie w 1917/1918. Od 1919 pracował jako sekretarz szkolny w Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Zgierzu. Od grudnia 1919 do września 1939 był burmistrzem Zgierza. W październiku 1939 został aresztowany przez Niemców. Po zwolnieniu uszedł do Krakowa, gdzie zatrudnił się w mleczarni. Później pracował w Leżajsku, a następnie w Bochni.
Po wojnie pracował Spółdzielni Spożywców „Społem” w Krakowie jako księgowy. Przez wiele lat był ławnikiem w sądach Krakowa, poza tym był członkiem Komitetu Blokowego (samorządu mieszkańców) oraz czynnym członkiem Krakowskiego Towarzystwa Astronomicznego.