Wład VII Vintila, (rum. Vlad al VII-lea Vintilă), znany również pod imieniem Wład Vintila ze Slatiny (rum. Vlad Vintilă de la Slatina) – hospodar wołoski od września 1532 do czerwca 1535 z dynastii Basarabów.
Pochodzenie Wład Vintila podpisywał swoje dokumenty jako "hospodar Vlad syn wielkiego hospodara Radu", stąd uznawany jest powszechnie za syna Radu WielkiegoTak m.in. Constantin C. Giurescu w "Istoria Românilor, vol.II", str. 118.. W najnowszej historiografii rumuńskiej pogląd ten jest jednak obecnie kwestionowany przez część historyków, którzy uważają, że był on wnukiem Włada V Młodego (Vladuţa) i synem Włada (Dragomira) CălugărulaTę wersję pochodzenia przyjmuje Ion Donat w "Domeniul domnesc în Țara Românească (Sec. XIV – XVI)". – jednego z pretendentów do tronu po śmierci Neagoe Basaraba w 1521 roku. Za tą teorią ma przemawiać lokalizacja majątku rodowego Włada Vintili. W tym wypadku przydomek ze Slatiny stanowiłby zeslawizowaną formę nazwy wsi Sărata (co w języku polskim należy tłumaczyć jako solina, solanka) w okręgu Buzău, w którym Wład Vintila miał większość posiadłości i w którym w 1532 roku ufundował monaster. Tam też działał jego domniemany ojciec Wład (Dragomir) w czasie swojej walki o tron z synem Neagoe Basaraba – Teodozjuszem.