thumb|180px|Chorągiew Konrada VII Białego, księcia oleśnickiego, zdobyta w bitwie pod Grunwaldem, według malunku z 1448 roku Banderii Prutenorum Konrad VII Biały (ur. ok. 1390K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 442–443, wyznaczył datę jego narodzin na lata między 1388 a 1392, a więc ok. 1390. Za K. Wutkem część literatury historycznej przyjęła, że Konrad urodził się po 1396., zm. 14 lutego 1452 we Wrocławiu) – książę oleśnicki z dynastii Piastów. Syn księcia oleśnickiego i kozielskiego Konrada III Starego i Guty, której pochodzenie nie jest znane.
Życiorys W młodości przebywał na dworze królewskim w Krakowie, gdzie był paziem drugiej żony króla Władysława Jagiełły, Anny Cylejskiej. Zachowywał chwiejną postawę polityczną. Wbrew stanowisku swojego ojca w 1410 poparł zakon krzyżacki, biorąc udział w bitwie pod Grunwaldem, po której dostał się do niewoli. Po uwolnieniu wystąpił przeciwko Krzyżakom i w 1414 wsparł zbrojnie Królestwo Polskie w wojnie głodowej z zakonem, biorąc osobiście udział w kampanii u boku polskiego króla.