W stołecznym klubie Coleman występował przez kolejne cztery lata, będąc nie tylko obrońcą, ale okazyjnie również napastnikiem. W pierwszym sezonie nowo uformowanej Premier League, spadł ze swoim zespołem z ekstraklasy. W następnych rozgrywkach zdobył z Crystal Palace mistrzostwo drugiej ligi i powrócił do Premiership, z której Crystal Palace ponownie spadło w sezonie 1994/1995. W połowie następnych rozgrywek, za kwotę blisko trzech milionów funtów Coleman przeszedł do zespołu ówczesnego mistrza Anglii, Blackburn Rovers. W nowym klubie spędził jedynie półtora roku, bowiem po problemach z przebiciem się do pierwszego składu zespołu podjął ryzyko i przeniósł się do występującej dwie dywizje niżej londyńskiej drużyny Fulham.
Nowym prezesem zespołu Fulham został wówczas egipski milioner, Mohamed Al-Fayed, który postanowił wprowadzić mały klub do angielskiej ekstraklasy. Coleman przeszedł do nowego klubu za rekordową, jak na trzecioligowe warunki kwotę dwóch miliona funtów i szybko stał się kapitanem zespołu. W sezonie 1998/1999, poprowadził stołeczny klub do mistrzostwa Second Division (ówczesna nazwa angielskiej trzeciej ligi). Na zapleczu ekstraklasy pozostał jednym w najważniejszych zawodników swojej drużyny.