Proskinitarion jest prostopadłościennym, ściętym w górnej części stołem, nakrywanym płótnem (nie jest to jednak obowiązkowe), na którym wystawiane są ikony czczone w danej świątyni. Miejscem tradycyjnie przeznaczanym dla tego typu analogionu jest środek nawy cerkiewnej w tradycji rosyjskiejBeniamin (Krasnopiewkow): Nowe Tablice, czyli o Cerkwi, liturgii, nabożeństwach i utensyliach cerkiewnych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2007, s. 9. i miejsce przy południowo-wschodniej kolumnie w klasztorach Athosu. Podobny kształt mają wykorzystywane przy nabożeństwach lekkie przenośne anałoje wykorzystywane przy spowiedzi i czytaniu Ewangelii w czasie nabożeństw.
Analogion trzeciego typu, znany przede wszystkim w tradycji greckiej, ma formę drewnianego wielobocznego słupa. Wykorzystywany jest na klirosie dla składania nut. W tradycji rosyjskiej analogion trzeciego typu nie jest spotykany, a chórzyści korzystają z dwóch pierwszych typów lub ze zwykłych pulpitów.
Zobacz też tetrapod
Przypisy
Kategoria:Meble sakralne Kategoria:Liturgia prawosławna