Inną z teorii Nopcsa, która wyprzedzała swoje czasy, było to, że ptaki wyewoluowały z naziemnych dinozaurów. Twierdził on, że proavis, hipotetyczny praprzodek ptaków, był zwierzęciem biegającym z przedramionami uniesionymi nad ziemią, które klapały podczas skoku. Łuski na przedramionach przekształciły się w pióra, by wspomóc ten proces, a ostatecznie umożliwić lot. Teoria ta znalazła uznanie w latach 60. i później zyskała szeroką akceptację, choć późniejsze znaleziska skamieniałych, żyjących na drzewach, pierzastych dinozaurów sugerują, że rozwój lotu mógł być bardziej złożony niż przewidywał Nopcsa. Także teoria Nopcsy, że przynajmniej niektóre gady ery mezozoicznej były ciepłokrwiste jest obecnie podzielana przez większość społeczności naukowej.
Nopcsa intensywnie badał transylwańskie dinozaury, mimo że były one mniejsze niż ich kuzyni w innych częściach świata. Odkopał na przykład sześciometrowe zauropody, grupę dinozaurów, które na innych obszarach osiągały trzydzieści i więcej metrów, a które nazwał Madziarozaurami. Nopcsa wnioskował, że obszar na którym znaleziono szczątki, był w epoce mezozoicznej wyspą, Hațeg (obecnie Kotlina Hațeg lub Hatzeg w Rumunii).