18 września, po rozkazie ewakuacji, przeleciał samolotem do Gałacza w Rumunii. Po kampanii wrześniowej przedostał się z Rumunii przez Jugosławię oraz Grecję statkiem do Francji. Dopiero w lutym 1940 roku został skierowany na przeszkolenie na samolotach francuskich do Lyon-Bron. Po upadku Francji przedostał się 27 czerwca 1940 roku do Wielkiej Brytanii. 18 września uzyskał przydział do nocnego dywizjonu 307, latając jako pilot na dwumiejscowych samolotach Boulton Paul Defiant. Szybko przeszkolił się na jednomiejscowe myśliwce i otrzymał 12 października przydział do dywizjonu 303 (którego został późniejszym dowódcą), a 8 listopada do brytyjskiego 245 dywizjonu RAF. W marcu 1941 roku został przydzielony do polskiego 317 dywizjonu. 7 czerwca 1942 roku został przeniesiony do 308 dywizjonu, gdzie został dowódcą eskadry.

Został zestrzelony 3 lutego 1943 nad północną Francją, ratował się wyskakując na spadochronie. Dzięki pomocy miejscowej ludności, uzyskując fałszywe dokumenty i ubranie cywilne, uniknął niewoli i drogą lądową przez okupowaną Francję i granicę w Pirenejach dotarł do brytyjskiego konsulatu w Hiszpanii, po czym przez Gibraltar został ewakuowany samolotem do Wielkiej Brytanii. Już 21 lutego 1943 roku powrócił do dywizjonu.