pylori.
1955 Tarnopolskaya zauważa, że terapia penicyliną leczy niektóre wrzody żołądka. Moutier i Cornet zaproponowali leczenie zapalenia błony śluzowej żołądka przy pomocy antybiotyków. Kornberg i Davies zauważyli, że antybiotyki zmniejszają wydzielanie ureazy u kotów.
1970–XXI wiek 1990 Rauws i Tytgat opisują wyleczenie wrzodu dwunastnicy poprzez eradykację H. pylori przy użyciu terapii potrójnej składającej się z bizmutu i dwóch antybiotyków. Terapia potrójna, zmodyfikowana o inhibitor pompy protonowej i dwa antybiotyki wkrótce stała się terapią pierwszego rzutu w eradykacji. Światowy Kongres Gastroenterologii poleca eradykację H. pylori celem leczenia wrzodów dwunastnicy. Pojawiają się pierwsze doniesienia o oporności H. pylori na metronidazolu. Oporność H. pylori na stosowaną terapię skłoniła do opracowania schematów z wieloma innymi antybiotykami i inhibitorami pompy protonowej stosowanymi do eradykacji.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gastroenterologia Kategoria:Historia medycyny