– stanowisko i urząd w Japonii w okresie Kamakura, zorganizowany na tych samych zasadach, co Kamakura-bakufu.
Urząd Rokuhara-tandai został utworzony w 1221 roku po zamieszkach ery Jōkyū w miejsce stanowiska gubernatora wojskowego shugo. Nowe stanowisko miało charakter zastępstwa sioguna w roli nadzorcy/inspektora politycznego, wojskowego i prawnego na terenie Kioto i południowo-zachodniej Japonii. Miało to na celu zabezpieczenie siogunatu przed ponownymi próbami ponownego ustanowienia władzy cesarskiej.
Siedzibą urzędu była Rokuhara. W jego skład wchodziły dwa zespoły: północny (Hokuden) i południowy (Naden). Nazwa Rokuhara-tandai została wprowadzona już po upadku siogunatu Kamakura. W okresie Kamakura nosił m.in. nazwy: Rokuhara-shugo, Rokuhara-nampō, Hokuhō. Stanowisko zostało zniesione wraz z likwidacją Kamakura-bakufu w 1333 roku.
Wyjaśnienie Rokuhara to nazwa rejonu miasta i dawnej rezydencji rodu Taira w Kioto, przekształcona na siedzibę urzędu tandai. Tworzyły go dwa zespoły: północny (Hokuden) i południowy (Naden). Słowo tandai jest tłumaczone jako namiestnik (lokalny komisarz).