mały|Grób Wandy Sampolskiej na cmentarzu Powązkowskim Wanda Halina Sampolska, z d. Węgorzewska (ur. 6 czerwca 1906 w Peczarze, pow. Niemirów (ob. Ukraina), zm. 9 sierpnia 2004 w Iławie) – bibliotekarka polska, wieloletni pracownik bibliotek specjalnych rolniczych, społecznik.
Życiorys Była córką Tadeusza (inżyniera architekta) i Wincentyny z Michalikowskich, miała czworo rodzeństwa. Od stycznia 1914 mieszkała z rodziną w Lublinie i tam też w 1916 podjęła naukę w Gimnazjum im. Kunickiego. Uczęszczała jeszcze do dwóch lubelskich gimnazjów - Olgi Filippi Żychowiczowej (1917–1921) i im. Heleny Czarnieckiej, w tym ostatnim w 1925 uzyskała świadectwo dojrzałości. Była najlepszą maturzystką w Lublinie w swoim roczniku.
Po ukończeniu szkoły podjęła pracę w Garbarni Domańskich w Lublinie. 21 sierpnia 1928 zawarła w Lublinie związek małżeński z Janem Sampolskim i niebawem przeniosła się do Warszawy, gdzie kształciła się w Państwowym Pedagogium im. Wacława Nałkowskiego, pozostającym w tym czasie pod dyrekcją Władysława Spasowskiego. Pedagogium ukończyła w 1930, by rozpocząć studia w zakresie filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Studia wkrótce przerwała, zmuszona sytuacją rodzinną.