przeprowadziła się w inne miejsce Warszawy, a później wyjechała na stałe do Iławy, gdzie pomagała bratanicy w prowadzeniu domu i opiece nad dziećmi.

Była zaangażowaną działaczką społeczną. Udzielała się m.in. jako sekretarz Koła Związku Bibliotekarzy i Archiwistów w Warszawie, należała do związków zawodowych, była również sekretarzem puławskiego koła Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, przewodniczącą koła Polskiego Czerwonego Krzyża, przewodniczącą komitetu członkowskiego Stowarzyszenia Spożywców „Pomoc”. W Centralnej Bibliotece Rolniczej zorganizowała pracowniczą kasę zapomogową i organizowała małe uroczystości okazjonalne (imieniny, andrzejki, sylwestra). Roztoczyła opiekę nad niewidomym chłopcem, pomagając mu w zdobyciu wykształcenia, łącznie z wyższymi studiami w dziedzinie historii.

Wanda Sampolska zmarła 9 sierpnia 2004 w Iławie. Pochowana została w grobie rodzinnym na cmentarzu Stare Powązki (kwatera 99-4-20).

Mąż Jan Sampolski, prawnik, pracował w Ministerstwie Rolnictwa, w Kancelarii Prezydenta na Zamku Królewskim w Warszawie, a po wojnie w Lublinie.

Odznaczenia

Złoty Krzyż Zasługi (1964), Medal 10-lecia Polski Ludowej (14 stycznia 1954)M.P. z 1955 r. nr 99, poz.