Człowieczeństwo jest źródłem uniżenia i śmierci, bóstwo – zmartwychwstania i chwały.
Osoba i natury Formuły Leona Wielkiego dotyczące osoby Chrystusa, w stosunku do teologii Cyryla z Aleksandrii były znacznie bardziej precyzyjne. Biskup Aleksandrii nie dokonywał precyzyjnego rozróżnienia, przynajmniej na poziomie terminologii, między hypostazą (osoba) a fyzis (natura). Opisywał on Chrystusa za pomocą dwóch terminów: hypostaza-fyzis oraz ciało. Leon wprowadził trzy terminy: Słowo (Osoba Boska) i dwie natury: boska i ludzka. Wbrew podobieństwa tego ujęcia do chrystologii antiocheńskiej, która wydała Nestoriusza, Leon bardzo mocno potępił wszelkie próby rozdzielania tych dwóch natur. Zjednoczenie natur w osobie Chrystusa nie polega na działaniu łaski lub woli, lecz jest zjednoczeniem w jednej osobie. Jezus Chrystus jest jedną osobą, działającą w dwóch naturach połączonych ze sobą bez pomieszania. Jedność osoby implikuje współorzekanie przymiotów (łac. communicatio idiomatum), czyli mówienie o cechach ludzkich, które ma Chrystus jako Bóg, Druga Osoba Trójcy Świętej, i o cechach Boskich, które ma Chrystus jako człowiek, syn Maryi, Bogurodzicy.
Przypisy