W 1918 roku walczył w Tyrolu, a później był komendantem wojskowym powiatu puławskiego.
Z dniem 1 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika i przydzielony do Okręgu Generalnego „Kraków”. 4 lutego 1919 roku płk Ludwik Trexler, w zastępstwie dowódcy Okręgu Wojskowego w Przemyślu, mianował go komendantem powiatu niskiego. Obowiązki komendanta powiatu objął po zwolnionym ze służby czynnej płk. Karolu Mogiła-Stankiewiczu. Następnie był zastępcą dowódcy załogi w Puławach, a następnie dowódcą ekspozytury taborów i koni w Jarosławiu oraz zastępcą dowódcy 4 pułku ułanów. 11 maja 1919 roku został przeniesiony do dyspozycji Generalnego Inspektora Jazdy, a 24 maja tego roku wyznaczony na dowódcę 9 pułku ułanów.
17 czerwca 1919 roku Minister Spraw Wojskowych powierzył mu organizację i dowództwo 3 pułku dragonów, który we wrześniu tego roku został przemianowany na 3 pułk strzelców konnych, a 6 października 1920 roku na 5 pułk strzelców konnych. Od lipca do listopada 1919 roku obowiązki dowódcy pułku łączył z funkcją dowódcy szwadronu zapasowego 3 pułku dragonów w Tarnowie.