Jan Pocek, właśc. Jan Poczek (ur. 4 maja 1917 w Zabłociu, zm. 26 czerwca 1971 w Kaleniu) – współczesny polski pisarz ludowy, działacz społeczny i literacki.
Życiorys W 1930 roku Jan Pocek ukończył siedmioklasową Szkołę Powszechną w Markuszowie, uzyskując na świadectwie siódmej klasy ogólną ocenę bardzo dobrą. Pocek wstąpił do miejscowego koła Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”. Wkrótce został sekretarzem związku sąsiedzkiego. Organizacja ta, a zwłaszcza jej organ prasowy, tygodnik „Wici”, wywarły decydujący wpływ na kształtującą się osobowość przyszłego poety. Wiersze drukowane na łamach „Wici” różniły się znacznie od tradycyjnych wzorów literatury Ludowej. Utwory wiciarzy wyrażały gorące pragnienie przebudowy społecznej i kulturalnej wisi.
Pocek pod koniec 1945 roku został członkiem Oddziału Wiejskiego Związku Zawodowego Literatów Polskich. Dorywczo pracował w spółdzielni rolnej w Markuszowie. Rok później zapisał się na Spółdzielczy Kurs Korespondencyjny. W latach 1945–1947 ogłosił w prasie około trzydziestu wierszy. W czerwcu 1949 roku Pocek złożył w „Czytelniku” swój nowy tomik wierszy zatytułowany Chłopskim słowem. Tomik ten nie ukazał się i nie wiadomo nawet, jakie zawierał utwory. W okresie rodzącego się socrealizmu jego wiersze były nie do przyjęcia.