Zapiski, prowadzone w formie listów do fikcyjnej przyjaciółki, opisała w książce Vorwärts! (Naprzód!), wydanej najpierw w Anglii w 1904, a dwa lata później w Niemczech. Polskie wydanie, pod tytułem Avanti. Listy z podróży naokoło świata ukazało się we Lwowie w 1908 r. (tłum. Maria Świderska). Książka przeczy stereotypom na temat miejsca kobiety w wiktoriańskim świecie, Lina Bögli podróżowała bowiem samotnie i bez specjalnych środków finansowych, poruszała się zaś publicznymi środkami lokomocji.
Po sukcesie książki, w 1910 r., Lina Bögli wyruszyła w drugą podróż, tym razem na Daleki Wschód. Podróżując koleją transsyberyjską, dotarła do Japonii, gdzie przebywała 2 lata i Chin - 1 rok. Po powrocie wydała ciąg dalszy dziennika, pod tytułem Immer vorwärts (Zawsze naprzód 1915 r.), ale książka nie odniosła takiego sukcesu jak poprzednia.
W 1914 r., mając 56 lat, z czego większość spędzoną na obczyźnie, Lina zdecydowała się wrócić do Szwajcarii. Zgromadzone środki pozwoliły jej na proste, ale niezależne życie. Zamieszkała w Herzogenbuchsee, w zajeździe "Kreuz", gdzie dożyła swych dni.