Julian Antonowicz herbu Hełm (ur. około 1750, zm. 1824 w Horochowie) – duchowny greckokatolicki, nauczyciel (pedagog), poeta, tłumacz, pamiętnikarz, mówca i kompozytor. Pierwszy, poświadczony historycznie, nauczyciel języka angielskiego na ziemiach polskich.
Życiorys Urodził się w połowie wieku XVIII, około roku 1750, w rodzinie szlacheckiej. W końcu lat 60. wstąpił do zakonu bazylianów (prowincja litewska) i został księdzem. Przeszedł system kształcenia zakonnego, który obejmował dwuletnią naukę retoryki, kurs teologii, naukę języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, polskiego, francuskiego, niemieckiego, hebrajskiego, greckiego i rosyjskiego oraz łacinyJózefat Skruteń, Antonowlcz Juljan (ok. 1750-1824), Polski Słownik Biograficzny, t. 1, Kraków 1935, s. 142. Studiował także w Litewskiej Szkole Głównej, skąd jako szczególnie uzdolniony student został wysłany w końcu lat 70. XVIII wieku, przez władze zakonne na dalsze studia na 3-letnie studia zagraniczne w Collegium di Propaganda Fide w Rzymie. Tam uzyskał tytuł doktora nauk filozoficznych i teologicznych, zaczął też interesować się sztuką. W latach 1783–1793 pełnił funkcję prefekta w bazyliańskiej szkole średniej dla młodzieży świeckiej we Włodzimierzu. Uczył tam matematyki, fizyki, retoryki oraz języków francuskiego, włoskiego i angielskiego.