Istotny udział w tych pracach miała rodzina Girdwoyniów, do której należała przed II wojną światową posesja z zamkiem. Wynika to z korespondencji Stanisława Lorentza z Zofią Girdwoyń i z jego artykułu o konserwacji ruin zamku („Wiadomości Konserwatorskie”, 1929)Stanisław Lorentz: Konserwacja ruin zamku w Trokach, „Wiadomości Konserwatorskie”, 1929, nr 18, 19, 20..
thumb|Pismo Stanisława Lorentza z 19 kwietnia 1934 do Zofii Girdwoyń, przedstawicielki rodziny, do której należała posesja z ruinami zamku thumb|Artykuł Stanisława Lorentza o konserwacji ruin zamku w Trokach w „Wiadomościach Konserwatorskich”, 1929 thumb|Troki, zamek lądowy – plan sytuacyjny opracowany przez Witolda Girdwoynia, 1928
Po ustąpieniu Lorentza ze stanowiska konserwatora, jego następcy: Ksawery Piwocki w latach 1936–1938, i Witold Kieszkowski w latach 1938–1939 zmienili zakres prac i rozpoczęli prace rekonstrukcyjne, w czasie których dokonano odbudowy wieży południowo-wschodniej, przesklepienia piwnic i sali na pierwszym piętrze oraz konserwacji pozostałości pałacu książęcego. Plan odbudowy przygotował i prace nadzorował architekt Jan Borowski, przy współpracy prof. Juliusza Kłosa.