SS „Winfield Scott” – amerykański bocznokołowy statek o napędzie parowym, służący do przewozu pasażerów i towarów pomiędzy San Francisco a Panamą na początku lat 50. XIX wieku, w czasie kalifornijskiej gorączki złota. Wieczorem 1 grudnia 1853 roku, płynąc w gęstej mgle, jednostka uderzyła w brzeg wyspy Middle Anacapa u wybrzeża południowej Kalifornii. Wszyscy pasażerowie i załoga, łącznie 450 osób, przeżyli, ale statek został zniszczony.
Wrak „Winfield Scott” był obiektem kilku nieudanych prób podniesienia, a obecnie spoczywa pod wodą jako część Channel Islands National Park i Channel Islands National Marine Sanctuary. Miejsce rozbicia się jednostki jest umieszczone na liście National Register of Historic Places – Narodowego Rejestru Miejsc Historycznych.
Historia Kalifornijska gorączka złota Odkrycie złota w Sutter’s Mill w 1848 roku spowodowało, że do końca lat 50. XIX wieku tysiące ludzi chciało przybyć do Kalifornii w poszukiwaniu fortuny. Ponieważ nie istniały jeszcze ani Kanał Panamski, ani Pierwsza Kolej Transkontynentalna, ludzie emigrujący do Kalifornii ze wschodniej części Stanów Zjednoczonych mieli trzy główne drogi. Pierwszą było podróżowanie lądem, co było drogim i niebezpiecznym sposobem. Drugą było przebycie 14 000 mil morskich drogą wodną dookoła Ameryki Południowej.