Ferdynand Władysław Czaplicki (ur. 15 sierpnia 1828 w Przeworsku, zm. 14 kwietnia 1886 we Lwowie) – polski kapitan, pisarz, powstaniec styczniowy.
Urodził się w Przeworsku. Od 1842 do 1845 w armii austriackiej. Powstaniec krakowski w 1846, więzień do 1848, potem oficer Gwardii Narodowej we Lwowie, i ponownie w wojsku austriackim. Zwolniony w 1859, rozpoczął prace literacką i dziennikarską. W powstaniu styczniowym kapitan 3. kompanii u Marcina Borelowskiego Lelewela, ranny pod Batorzem w bitwie na Sowiej Górze 6 września 1863, skazany na 6 lat zesłania w głąb Rosji. Po powrocie kontynuował działalność literacką o tematyce historycznej.
Napisał m.in. Pamiętniki z więzienia (1862), Pamiętnik więźnia stanu (1862) i Powieść o Horożanie (1862, 1846, jako Rzeź w Horożanie – 1872), Moskiewskie na Litwie rządy (1869), Czarna Księga 1863-64 (1869, 1878), W sybirskich tajgach (1870), Na Irtyszu. Urywek wspomnień z moskiewskiej niewoli (1869), W sybirskich tajgach. Obrazek z życia posieleńców (1870), Obraz Syberyi (1871), Moja Helunia (1881), Bohaterska rodzina. Urywek z powstania 1863 r. (1883).
Zmarł w 1886 we Lwowie.