Kazimierz Łukoski Jednoczłonowe nazwisko, bez pseudonimu „Orlik”. Również w tym ostatnim opracowanym przed wojną roczniku oficerskim nazwisko jednoczłonowe., ps. Orlik, herbu Dołęga (ur. 13 września 1890 w Sokole, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Ignacego i Władysławy Łucji z Kwasieborskich urodzony we wsi Sokół, w ówczesnym powiecie garwolińskim guberni siedleckiej. Był starszym bratem Mieczysława (1894–1973), pułkownika piechoty Wojska Polskiego. W 1910 ukończył Szkołę Realną Wróblewskiego w Warszawie. W latach 1911–1914 studiował w Wyższej Szkole Rolniczej w Wiedniu. Był członkiem (od 1912) i ostatnim komendantem placu w Wiedniu Polskich Drużyn Strzeleckich. W latach 1914–1917 służył w Legionach Polskich. Od 31 stycznia do 9 marca 1917 był słuchaczem kursu oficerów Sztabu Generalnego w Warszawie. 22 marca 1917 roku został skierowany do 2 pułku piechoty. 3 czerwca 1917 przydzielony został do Inspekcji Wyszkolenia Polskiej Siły Zbrojnej na stanowisko adiutanta gen. Feliksa von Bartha. W latach 1917–1918 m.in. w Polskim Korpusie Posiłkowym, następnie w II Korpusie Polskim w Rosji.