Ferenc Erkel (ur. 7 listopada 1810 w Gyuli, zm. 15 czerwca 1893 w Budapeszcie) – węgierski kompozytor, ojciec węgierskiej opery narodowej, twórca wielu dzieł operowych granych do dziś, a także twórca Hymnu węgierskiego skomponowanego w 1844 roku.
Pierwsze cztery jego opery były dziełem współpracy z Bénim Egressym, autorem tekstów do oper. Następnie objął stanowisko dyrektora budapeszteńskiej orkiestry filharmonicznej. Oprócz pracy w roli dyrektora orkiestry oraz pracy kompozytorskiej był nauczycielem w Akademii Muzycznej, a od 1884 roku dyrektorem Węgierskiej Opery Narodowej.
Zmarł 15 czerwca 1893 roku w Budapeszcie w wieku 83 lat.
Życie prywatne Ożenił się w 1839 roku z Adél Adler, z którą miał czterech synów: Gyulę, Eleka, László oraz Sándora, który w latach późniejszych współpracował z ojcem.
Erkel był także zapalonym miłośnikiem szachów, a także znanym graczem tej dyscypliny na arenie międzynarodowej.
Odznaczenia Order Korony Żelaznej III klasy (1889) Order Franciszka Józefa V klasy (1867)
Dzieła Bátori Mária – 1840 Hunyadi László – 1844 Erzsébet – 1857 Bánk bán (pol. Ban Bánk) – 1861 György Dózsa – 1867 György Brankovics – 1874 Névtelen hősök – 1880 István király – 1885 Kemény Simon