Mario Lanza, właśc. Alfredo Arnold Cocozza (ur. 31 stycznia 1921 w Filadelfii, zm. 7 października 1959 w Rzymie) – amerykański tenor liryczny i aktor pochodzenia włoskiego. Gwiazdor hollywoodzki, który odnosił sukcesy w latach 40. i 50. XX wieku.
Jego liryczny tenor był porównywany z Enrico Caruso, którego Lanza zagrał w filmie The Great Caruso (1951). Śpiewał zarówno arie operowe, jak i piosenki. Wylansował dwa wielkie przeboje: „Be My Love” i „Because You're Mine”. Posiada dwie gwiazdy na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd: za nagranie muzyczne i za film kinowy.
Kariera Operowa Urodził się w Filadelfii w stanie Pensylwania jako Alfredo Arnold Cocozza syn włoskich emigrantów. W wieku 16 lat zadebiutował w Operze w Filadelfii. Później zwrócił na niego uwagę sławny dyrygent Siergiej Kusewicki, dzięki któremu otrzymał stypendium. Młody Cocozza kształcił się w Berkshire Music Center Tanglewood w Massachusetts. Wystąpił w roku 1942 w roli Fentona w operze Otto Nicolaiego „Wesołe Kumoszki z Windsoru” (według dramatu Szekspira) po okresie studiów z Borisem Goldovskym i Leonardem Bernsteinem.