całość – R. Kaleta w druczku bibliofilskim: Nie masz zgody. Trzy satyry z wieku Oświecenia, Wrocław 1957; inne rękopisy: Archiwum Główne Akt Dawnych (zbiory Branickich z Suchej, sygn. 209/249, s. 55 – z zaznaczeniem autorstwa Ancuty); Biblioteka Jagiellońska, sygn. 6899 (pt. Prognostyk zgody cesarza z Prusakiem); Biblioteka Narodowa, nr akc. 5401; Muzeum Narodowe Kraków, sygn. 478 Powinszowanie imienin panu Kazimierozwi (inc.: Żonkić nie trzeba ani pięknych dziewek...); rękopis: Biblioteka Jagiellońska, sygn. 7042, s. 339; fragm. (bez wskazania autora) z rękopisu Biblioteki PAN Kraków, sygn. 613, ogł.: J. Kott, S. Lorentz Warszawa wieku Oświecenia, Warszawa 1954 Skarga Kupidyna, z rękopisu Biblioteki PAN Kraków, sygn. 615, ogł.: J. Kott Poezja polskiego Oświecenia. Antologia, Warszawa 1954, wyd. 2 Warszawa 1956 Zła para, rękopis: Biblioteka Narodowa, nr akc. 5396. Wierszami Ancuty według J. W. Gomulickiego mają być ponadto wiersze przypisywane T. K. Węgierskiemu i F. Zabłockiemu: Bielany, W poniedziałek Zielonych Świąt, Do przyjaciela na wsi, List z Warszawy do przyjaciela siedzącego na wsi, Na bal księcia Marcina Lubomirskiego, Spacer nocny po Warszawie, Spędzenie czasu. B. Erzepki, za rękopisem Biblioteki Kórnickiej, sygn. 1619, przypisuje Ancucie wiersz Wróbel (lub Dwa wróble), znany jako utwór Węgierskiego (Teki B.