Wincenty Tyrankiewicz (ur. 11 stycznia 1887 w Sołotwinie, zm. 20 października 1964 w Bolesławcu) – polski pedagog, nauczyciel chemii, biologii i wychowania fizycznego.
Życiorys
Urodził się w Sołotwinie (w Galicji) w wielodzietnej rodzinie inteligenckiej. Po ukończeniu w 1907 gimnazjum w Stanisławowie, w latach 1907–1914 i 1917–1919 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim na wydziałach: filozoficznym, lekarskim i rolnym, a także chemię, biologię i wychowanie fizyczne. Po wybuchu I wojny światowej pracował w szpitalu polowym w Krakowie. W 1919 otrzymał dyplom nauczyciela chemii, biologii i wychowania fizycznego. W tym samym roku rozpoczął pracę w organizującym się Seminarium Nauczycielskim w Chełmie Lubelskim. W 1922 przeniósł się do reaktywowano Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie, w którym od 1925 do 1937 pracował jako dyrektor. Od 1937 do 1 grudnia 1939 był nauczycielem Państwowego Gimnazjum im. Joachima Lelewela w Warszawie, z jednoczesnym przydziałem do pracy w Kuratorium Okręgu Szkolnego Warszawskiego, gdzie objął referat spraw budżetowych szkół średnich, ogólnokształcących i seminariów nauczycielskich.