Maszeńka (ros. Машенька) – debiutancka powieść Vladimira Nabokova opublikowana pod pseudonimem W. Sirin w 1926 r. w Berlinie. Fabuła powieści koncentruje się na postaci mieszkającego w Berlinie emigranta Lwa Glebowicza Ganina, który dowiaduje się, że żona jego sąsiada, mająca przybyć niedługo do Berlina, jest jego ukochaną z lat młodości. To odkrycie budzi u niego ogromną tęsknotę za ojczyzną i dawną miłością. Powieść jest historią o nostalgii i sile wspomnień. Stanowi również obyczajowy obrazek z życia emigrantów rosyjskich w Niemczech.
Powstanie i publikacja powieści Według Andrew Fielda pomysł na powieść narodził się, kiedy Nabokov odbierał z berlińskiego dworca dawną służącą swojej rodziny. Służąca przyjechała z Estonii i przywiozła ze sobą jamnika Boksa, którego pisarz nie widział od kilku lat.
Maszeńka powstała na przełomie września i października 1925 r. w Berlinie. W listopadzie Nabokov wprowadził ostatnie poprawki. 23 stycznia 1926 r. odczytał utwór na spotkaniu kółka literackiego, założonego w stolicy Niemiec przez Raissę Tatarinow i Julija Eichenwalda.