Antenowa Instalacja Zbiorcza – system dystrybucji sygnału radia i telewizji w budynkach, gdzie używanych jest wiele odbiorników. Rozpowszechniony jest w szczególności w blokach mieszkalnych i budynkach użyteczności publicznej.
Historia thumb|Las anten, Węgry 1966 Rozwój techniki sprawił, że ciągle rosła ilość odbiorników radiowych i telewizyjnych. W celu zapewnienia prawidłowego odbioru w warunkach miejskich, konieczne jest zamontowanie anteny na znacznej wysokości z dala od źródeł zakłóceń radioelektrycznych. Zauważono, że taka liczba zamontowanych anten szybko przerosłaby możliwości wykorzystania powierzchni dachów, a las anten wywierałby negatywny wpływ na estetykę miast. Dlatego od lat 60. XX w. powstawały pierwsze instalacje zbiorcze oraz przepisy dążące do ujednolicenia i obowiązku stosowania instalacji zbiorczych w budynkach wielorodzinnych i użyteczności publicznej.
Wraz z rozwojem telewizji satelitarnej wzrosła liczba anten telewizji satelitarnej montowanych na elewacji budynków. Anteny satelitarne stały się elementem wyglądu blokowisk od lat 90 XX w.