Bernard Katz (ur. 26 marca 1911 w Lipsku, zm. 20 kwietnia 2003 w Londynie) – elektrofizjolog angielski, laureat Nagrody Nobla z medycyny 1970 roku.
Życiorys Pochodził z rodziny żydowskich imigrantów pochodzenia rosyjskiego, wychowywał się i kształcił w Niemczech. W 1934 roku ukończył studia medyczne na Uniwersytecie w Lipsku, rok później wraz z rodziną opuścił Niemcy w obliczu narastającego zagrożenia hitlerowskiego. W Londynie w Kolegium Uniwersyteckim współpracował z Archibaldem Vivianem Hillem. W późniejszych latach pracował także z innymi noblistami – po obronie doktoratu w 1938 roku wyjechał do Sydney, gdzie poznał Johna Ecclesa, a po powrocie do Wielkiej Brytanii (po wojnie) w Kolegium Uniwersyteckim w Londynie pracował z Alanem Hodgkinem i Andrew Huxleyem. W czasie wojny służył w RAF jako oficer radiolokacyjny.
W 1941 roku został poddanym (obywatelem) brytyjskim. Od 1952 roku był profesorem University College London, kierował departamentem biofizyki. Został wybrany do Royal Society, a także do Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie. Od 1978 roku nosił tytuł professor emeritus. W 1970 roku nadano mu tytuł szlachecki Sir. Laureat Medalu Copleya.