Budowa Nakasendō Na początku okresu Edo w Japonii zachodziły istotne zmiany polityczne i ekonomiczne, zmieniał się system prawny oraz nastąpił szybki rozwój kultury i sztuki. Unowocześniono także prawie tysiącletni system dróg. „Pięć Dróg” zostało oficjalnymi traktami przeznaczonymi dla sioguna, daimyō oraz aby zapewnić siogunatowi Tokugawa sieć komunikacyjną, potrzebną do stabilizacji i rządzenia krajem. Jedną z tych dróg była Nakasendō biegnąca od Edo, siedziby rządu, przez centralne pasmo górskie na Honsiu, do Kioto stanowiącego siedzibę cesarza.
Do czasu ustanowienia systemu dróg Gokaidō, istniało wiele krótszych dróg łączących miasta na różnych dystansach. Kisoji (木曽路) była takim szlakiem, którego wszystkie jedenaście stacji stały się częścią Nakasendō (Kiso Kaidō). Nazwa Nakasendō jest używana do dziś. W przeszłości była zapisywana dwoma sposobami: 中山道 i 中仙道. Siogunat Tokugawa ustanowił zapis 中山道 jako oficjalną nazwę w 1716 roku.