W roku 1955 rozpoczęto na Madagaskarze regularną działalność kaznodziejską, którą nadzorowało Biuro Oddziału na Mauritiusie. W 1956 roku pierwszym rdzennym Świadkiem Jehowy został Rabehasy Noël. W 1956 roku do działalności włączali się kolejni. Latem 1956 roku ośmioosobowa grupa zgłosiła prośbę o utworzenie zboru Świadków Jehowy w Tananarywie. Wkrótce rozpoczęto studium biblijne z Razanaboahangy Narcisse, która w 1959 roku została ochrzczona i podjęła służbę pionierską. Po pewnym czasie została ona żoną Edouarda Marlota. Lisiak i Marlot usługiwali na Madagaskarze do roku 1970, gdy po nakazie opuszczenia wyspy przez zagranicznych misjonarzy skierowano ich na Reunion.
W roku 1957 przyjechało do kraju małżeństwo z Francji, Gilberte i Antoine Branca, którzy zostali skierowani do Tananarywy. Gilberte była absolwentką 24 klasy Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead, a jej mąż później również ukończył to szkolenie. Do współpracy przyjechała też Simone Berclaz – szwajcarska współwyznawczyni.
W 1959 roku najwyższa liczba głosicieli wyniosła 41. W tym też roku Madagaskar odwiedził Nathan H. Knorr, prezes Towarzystwa Strażnica, by osobiście udzielić zachęt.