Na okrętach obu serii wprowadzono ponadto niewielkie zmiany konstrukcyjne, takie jak zastąpienie masztu lżejszym, obniżenie komina i stanowisk działek przeciwlotniczych oraz dodanie stępek przechyłowych.
Zamówiono dwie pary okrętów w stoczniach we Fiume oraz (dawnej Pattison) w Neapolu, które nie budowały okrętów pierwszej serii. Maszyny dla wszystkich jednostek wyprodukowały Officine & Cantieri Partenopei. Stępki pod ich budowę położono parami w styczniu i maju 1930 roku, wszystkie okręty wodowano w 1931 roku, a ukończono w 1932 roku. Jako pierwszy wodowano i ukończono „Baleno”.
W 1929 roku dwie pary zmodyfikowanych niszczycieli, opartych na konstrukcji typu Folgore i cechujących się podobną, zmniejszoną szerokością kadłuba wynoszącą 9,3–9,37 m, zamówiła we włoskich stoczniach Turcja (typy i ). Różniły się one między innymi zastosowaniem dwóch kominów, a w przypadku typu Adatepe także umieszczeniem czterech dział w pojedynczych stanowiskach.