Poppy 3A (wysłany pod nazwą Solrad 7A, ang. Solar Radiation 7A – „promieniowanie słoneczne”) – amerykański satelita wywiadu elektronicznego serii Poppy, będącej bezpośrednią kontynuacją serii GRAB. Podobnie jak inne satelity obu tych serii, miał zbierać dane o parametrach pracy radzieckich radarów obrony powietrznej i antybalistycznej. Prawdziwy główny cel jego misji pozostawał utajniony do 2005. Zbudowany przez Naval Research Laboratory, NRL. thumb|140px|left|Start rakiety Thor SLV-2A Agena D z ładunkiem 5 satelitów, Composite 4 Wystrzelony na orbitę 11 stycznia 1964 razem z Poppy 3B, Poppy 3C, SECOR 1B i FTV 2354. Statek pozostaje na orbicie okołoziemskiej, której trwałość szacuje się na 1000 lat.

Nazewnictwo By prawdziwe – wywiadowcze przeznaczenie satelitów nie było jasne dla ZSRR, satelity serii GRAB oraz część satelitów serii Poppy wysłano pod nazwą Solrad. Miało to wskazywać, że będą one prowadzić obserwacje Słońca, co było tylko ich pobocznym zadaniem.

Budowa i działanie Solrad 7A należał do drugiej generacji satelitów Poppy. Jego średnica wynosiła 61 cm, a długość 81 cm.