Niemiecki obóz przesiedleńczy w Toruniu – ( (grudzień 1940), (od 1941)) – obóz niemiecki nazistowski dla wysiedlonych, a następnie podobóz KL Stutthof, znajdujący się w latach 1940-1943 w Toruniu. W skład obozu wchodziły zabudowania przy ul. Grudziądzkiej 124/126 (tzw. Szmalcówka) i Bażyńskich 38/44.
Historia Obóz powstał w listopadzie 1940 dla ludności wysiedlonej z Torunia i Prus Zachodnich, jak i tych osób, które odmówiły złożenia wniosku o wpisanie na niemiecką listę narodowościową (niem. ). Mieścił się w budynkach założonej w 1930 fabryki smalcu i rafinerii olejów jadalnych przy ul. Grudziądzkiej 124/126, należącej do Żyda Scharfa Zelmy. O wyborze lokalizacji obozu decydowały: bliskość do Generalnego Gubernatorstwa, dobrze rozwinięta sieć dróg kołowych i kolejowych, umiejscowienie fabryki na obrzeżach miasta, w strefie przemysłowej. Do 15 marca 1941 roku pełnił on funkcję obozu przesiedleńczego, następnie po zamknięciu granicy Generalnego Gubernatorstwa pełnił on funkcję obozu pracy.