Jan Kolaczek (Kołaczek) (Johannes Kolaczek, ur. 13 grudnia 1842 w Gliwicach, zm. 22 stycznia 1906 we Wrocławiu) – polski lekarz, chirurg, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego.
Życiorys Był synem sukiennika. Urodził się w 1842 roku w Gliwicach, tam uczęszczał do szkoły podstawowej i do gimnazjum. W 1863 roku zdał maturę i rozpoczął studia teologiczne i filozoficzne na Uniwersytecie we Wrocławiu. Należał w tym czasie do Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego. Po trzech semestrach zmienił kierunek na medycynę. W 1870 roku złożył egzamin państwowy, 18 kwietnia 1873 roku został doktorem medycyny. Od 1871 do 1873 roku asystent w Instytucie Patologii u Wilhelma Waldeyera i Juliusa Friedricha Cohnheima, od 1873 do 1881 roku asystent w Klinice Chirurgicznej u Hermanna Fischera, od 1877 roku Privatdozent chirurgii – habilitował się na podstawie pracy o naczyniakomięsaku (Ueber das Angio-Sarcom). W 1881 roku otworzył prywatną poliklinikę. W 1882 ubiegał się obok Jana Mikulicza-Radeckiego o katedrę chirurgii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1890 roku został profesorem nadzwyczajnym i prymariuszem w Szpitalu św. Józefa we Wrocławiu. W 1881 roku ożenił się, miał syna Hansa, również lekarza.