Gustaw Belke (ur. 12 lutego lub 24 lipca 1810 w Piławcach, zm. 3 marca 1873 w KijowieMaliszewski K., 2025: Belke Gustaw. W: Parafiniuk J. (red.): Słownik biograficzny geologów polskich. Polska Akademia Umiejętności, Kraków, strona 32. ISBN 978-83-7676-381-1.) – polski przyrodnik, zoolog, badacz przyrody Podola.
Ukończył szkołę w Międzybożu, jednak nie kontynuował nauki na uczelni i w zakresie nauk przyrodniczych był samoukiem. Do emerytury w 1860 zatrudniony był w różnych urzędach w Kamieńcu Podolskim. Po 1860 zamieszkał na stałe w Prodobówce (powiat radomyski)Maliszewski 2025, s. 32. Pochowany na kijowskim cmentarzu BajkowaMaliszewski 2025, s. 33.
Od 1839 roku prowadził badania i obserwacje naukowe na terenie Podola. Jest współautorem przekładu "Historii nauk przyrodniczych" G. Cuviera (wraz z A. Kremerem). Jego najpopularniejszym dziełem była trzytomowa "Mastologia czyli historia naturalna zwierząt ssących" (1847–1850|50).
Napisał lub przetłumaczył przeszło 30 prac przyrodniczych. Był członkiem m.in. Towarzystwa Naukowego KrakowskiegoMaliszewski 2025, s. 32.
Udzielał się społecznie: był członkiem konsystorza ewangelicko-augsburskiego w Kamieńcu Podolskim i prezesem lokalnego Towarzystwa Lekarskiego, do którego należał także Antoni Józef Rolle.